Oh nee, de laatste dag van het Symposium alweer! Ik herkende alles wat Andrey Shmatnik vertelde in zijn lezing ‘Howw urban sketching changed the way I see sketches’. Net als hij, vind ik het leuk om een vuilnisbakk of huurtoilet op mijn schetsen te hebben. Niet precies het toeristische plaatje.
Ik had een ‘première’ in Fred Lynch’s workshop ‘Hunting & Gathering’. Fred legde het doel van zijn workshop uit: het amen van vignetten. Terwijl hij praatte, maakte ik een tekening en plotseling pakte hij mijn tekening om hem als voorbeeld te laten zien van wat hij bedoelde. Dank je wel, Fred!
Bij Inma Serrano’s ‘Pencils, lines and Rock ’n Roll’ workshop had ik de tijd om twee tekeningen te maken. De eerste was een oefening om een ‘kijkpad’ te maken met twee kleuren, de tweede om kleur in een zwarte lijntekening te gebruiken om het oog van de kijker door de tekening te leiden. De deelnemers konden gebruik maken van een mooi set materialen van Cretacolor.
In deze dagverslagen gebruik ik eigenlijk alleen tekeningen, maar vandaag ook een aantal foto’s. Hier zie je Stephanie Bower en mij. Stephanie schreef het geweldige boek ‘The World of Urban Sketching’ en ze wil haar exemplaar laten signeren door alle tekenaars die in het boek staan. Ik ontmoette Stephanie afgelopen september in Den Haag, maar toen was ze haar boek vergeten, dus hier hadden we een herkansing.
In het Atrium van de Stary Browar, tekende ik de stand van Renesans. Ze verkochten mooie tekenmaterialen en ik kocht er een bijzonder reispenseel met twee penseelpunten aan één steel – een mooi ding.
Toen ik op het Vrijheidsplein aankwam voor de groepsfoto, was het er behoorlijk leeg. Tijd voor een schets zonder schetsers.
Dit is een groepsfoto met urban sketchers uit Nederland. Ik ken ze allemaal van National Sketch Days in Nederland. Ik was aan het werk in Poznań, maar ik vond het erg leuk om jullie tegen te komen, samen te lunchen, te dineren of tegen te komen bij workshops. Ze wezen me er steeds op om op tijd naar mijn hotelkamer, zodat ik nog wat kon slapen na het maken van mijn dagverslag. Bedankt iedereen!
De laatste Sketchwalk was een koude… de wind blies deze schetsers naar een niet zo pittoreske plek.
Als ik het zelf mag zeggen, had ik goede plannen voor mijn werk als correspondent in Poznań. Behalve dan voor deze laatste avond: ik had me voorgenomen om alle sprekers tijdesn de Closing Reception te tekenen. Ik had geen idee dat het er zoveel zouden zijn, en elk maar een seconde of 30… je ziet dat mijn tekeningen steeds slechter werden.
Mijn laatste tekening van het Symposium: de aankondiging dat we volgend jaar in Toulouse te gast zijn. Ik hoop jullie daar te kunnen ontmoeten!
Hier zie je drie (van de vier) correspondenten: Anna, ik en Rapha (niet op de foto is Kamil, de correspondent namens USK Polen). We begonnen vroeg in de ochtend, tekenden of filmden de hele dag, schreven ons verslag of monteerden de filmpjes – slapen doen we na het Symposium.
Op een bepaalde manier zijn alle urban sketchers correspondenten, we hebben allemaal verslag gedaan van het leven in Poznań. Toen ik werd verkozen als ‘International Sketch Correspondent’, voelde ik het alsog ik ‘correspondent der correspondenten’ was geworden – het voelde als het winnen van een Olympische gouden medaille.
Voor de Symposium dacht ik dat ‘correspondent’ de beste job van het Symposium was – nu weet ik het zeker.
Dank aan de USK organisatie, het USK Polen organisatieteam, alle fantastische vrijwilligers, mijn collega-correspondenten, de workshopinstructeurs en alle deelnemers voor vier geweldige dagen. Tot ziens in Toulouse – en ik hoop daar Miss Croissant tegen te komen als mijn opvolgster.