Mijn blog

Zondag 10 mei bestond de serie concerten Jam, jazz en pizza in de Gelderlandfabriek 10 jaar. Al tien jaar een combinatie van allerlei muzieksoorten, bekende musici en jong talent en natuurlijk… pizza. Gelderlandfabriek-directeur Mark van Dooren wilde initiatiefneemster en organisator Trudi Bartels in het zonnetje zetten. Ze kreeg onder andere een tekening van mij die ik tijdens het concert van Wibi Soerjadi en Maureen van IJzerloo maakte.

On Sunday, May 10, the Jam, Jazz and Pizza concert series at the Gelderlandfabriek celebrated its 10th anniversary. For ten years, it has been a combination of all kinds of music genres, well-known musicians and young talent, and of course… pizza. Gelderlandfabriek manager Mark van Dooren wanted to thank initiator and organizer Trudi Bartels. Among other things, she received a drawing from me that I made during the concert by Wibi Soerjadi and Maureen van IJzerloo.

Tijdens de repetitie van Wibi Soerjadi en Maureen van IJzendoorn maakte ik een aantal schetsen. Het bijwonen van zo’n laatste repetitie is al heel bijzonder, want er zijn maar heel weinig mensen in de zaal – het is een soort privéconcert.

During the rehearsal of Wibi Soerjadi and Maureen van IJzendoorn, I made a number of sketches. Attending such a final rehearsal is already very special, because there are very few people in the room—it is a kind of private concert.

Een andere tekening tijdens de repetitie.

Another drawing during the rehearsal.

En een tekening vanaf mijn plaats op de tribune. Gelderland-directeur Mark was helemaal voor deze kleurcombinatie, omdat geel de kleur is van de Gelderlandfabriek.

And a drawing from my seat in the stands. Gelderland director Mark was all for this color combination, because yellow is the color of the Gelderlandfabriek.

Simon, de man van de techniek. Hij zorgde ook voor een bureaulampje voor mij, want ik zat in een donker hoekje van de tribune.

Simon, the technical man. He also got me a desk lamp, because I was sitting in a dark corner of the stands.

Een hele snelle tekening die ik nog vlak voor de pauze maakte. Een iets andere versie van deze tekening werd aan Trudi overhandigd – ik vergat een foto te maken van die tekening.

A very quick drawing that I made just before the break. A slightly different version of this drawing was handed to Trudi – unfortunately, I forgot to make a photo of that drawing.

Vorige week was ik met mijn vrouw op vakantie in Normandië. Ik maakte er weer veel tekeningen – de meeste een klein tekenboekje. Hierboven zie je een tekening (wel op een groter vel gemaakt) van ons eerste hotel, een oude watermolen in Fourges (in het echt minder fel geel).

Last week, I was on vacation in Normandy with my wife. I made many sketches there – most of them in a small sketchbook. Above, you can see a drawing (made on a larger sheet of paper, though) of our first hotel, an old watermill in Fourges (in reality, it is less bright yellow).

We bezochten het huis en de tuinen van Claude Monet in Giverny. Op weg daarnaartoe tekenden we dit fleurige straatje.

We visited Claude Monet’s house and gardens in Giverny. On our way there, we sketched this colorful little street.

In Saint Valery en Caux hadden we een kamer met uitzicht. Dat was prachtig – helaas had het stadje zelf veel geleden onder de Tweede Wereldoorlog en een haastige wederopbouw.

In Saint Valery-en-Caux, we had a room with a view. That was beautiful – unfortunately, the town itself suffered greatly during the Second World War and from a hasty reconstruction.

Ondanks dat we meestal aan de kust overnachtten, heb ik maar weinig tekeningen van de rotskusten. Tijdens een korte rustpauze in een lange wandeling maakte ik deze in Veules-les-Roses.

Although we mostly stayed by the coast, I have very few drawings of the cliffs. During a short rest break on a long walk, I made this one in Veules-les-Roses.

Le Tréport

Ten slotte twee tekeningen van mijn favoriete reisgenote. Boven lekker in de zon op een bankje in een aardig natuurparkje, hieronder probeert ze haar boek tegen de wind in te lezen terwijl ik de vuurtoren van Le Tréport tekende. Die tekening en alle andere die ik in Normandië maakte, kun je hier bekijken.

Finally, two drawings by my favorite travel companion. Above, she is relaxing in the sun on a bench in a nice little nature park; below, she is trying to read her book against the wind while I sketched the lighthouse of Le Tréport. You can view that drawing and all the others I made in Normandy here.

Afgelopen vrijdag bezocht ik de tentoonstelling ‘Tijd voor Papoea’ in het Wereldmuseum Leiden. Een prachtige tentoonstelling, ga hem bezoeken! Ik heb er veel getekend, maar ik was niet zo goed in het noteren van de informatie. Zo weet ik niet wat het voorwerp hierboven is, maar ik denk dat het een versiering voor schepen is. het komt uit de regio van de Yos Sudarso-baai, ca. 1950.

Last Friday, I visited the exhibition ‘Time for Papua’ at the World Museum Leiden. A beautiful exhibition; go visit it! I drew a lot there, but I wasn’t very good at taking notes. For instance, I don’t know what the object above is, but I think it is a decoration for ships. It comes from the region of Yos Sudarso Bay, circa 1950.

In één van zalen staan een aantal van deze indrukwekkende Bisjpalen. Door het Asmat-volk worden deze palen gemaakt om onlangs overleden dorpsgenoten af te beelden. Deze Bisjpaal werd gemaakt door Linus Yakitjipini en Alfons Seimentjoar, in 1983.

In one of the rooms, there are a number of these impressive Bisj poles. These poles are made by the Asmat people to depict recently deceased fellow villagers. This Bisj pole was made by Linus Yakitjipini and Alfons Seimentjoar in 1983.

Een voorouderbeeld, in 2000 gemaakt door Rodan Omomá en Rufus Sati. Ik zag en tekende eerder al eens een voorouderbeeld van Rodan Omomá in het Van Abbemuseum in Eindhoven.

An ancestral figure, made in 2000 by Rodan Omomá and Rufus Sati. I had previously seen and drawn an ancestral figure by Rodan Omomá at the Van Abbemuseum in Eindhoven.

Nadat ik de tentoonstelling had bekeken liep ik nog even naar dit beeldje (het is maar zo’n 15 cm hoog) in het Afrika-gedeelte van het Wereldmuseum. Ik tekende het al een paar keer eerder, het is misschien wel mijn favoriete object in het museum. Het is een Nkisi Mbula, een Yombe-beeldje uit de Democratische Republiek Congo, 1850 – 1900.
Alle tekeningen die ik maakte in het Wereldmuseum kun je hier bekijken.

After viewing the exhibition, I walked over to this figurine (it is only about 15 cm tall) in the Africa section of the World Museum. I sketched it a few times before; it might well be my favourite object in the museum. It is an Nkisi Mbula, a Yombe figurine from the Democratic Republic of Congo, 1850–1900.
You can view all the drawings I made in the World Museum here.